W 1952 uzyskał stypendium Fulbrighta i wyjechał na Uniwersytet Oksfordzki. Spotkał tam m.in. Isaiaha Berlina i Herberta L.A. Harta. Powrócił do Stanów Zjednoczonych do pracy na Uniwersytecie Cornella. W 1962 został zatrudniony na Uniwersytecie Harvarda, gdzie pracował do emerytury.
Pomimo serii udarów (pierwszy w 1995) nadal pracował i publikował nowe prace. Zmarł w 2002 w Lexington.
Filozofia Teoria sprawiedliwości
W Teoria sprawiedliwości (1971) Rawls zaproponował teorię „sprawiedliwości jako bezstronności” (justice as fairness), która miała stać się podstawą współczesnych ustrojów demokratycznych. Praca Rawlsa spowodowała ożywienie całej filozofii politycznej i odrodzenie teorii kontraktualnej, przeciwstawianej podejściu utylitarnemu. Teoria Rawlsa określa zasady sprawiedliwej dystrybucji dóbr w społeczeństwie, poprzez jego „strukturę podstawową” obejmującą podstawowe instytucje polityczne, prawne i społeczne.
W koncepcji sprawiedliwości Rawls za pierwotny przedmiot ugody (umowy) uznaje zasady sprawiedliwości. Mają one regulować dalsze porozumienia międzyludzkie, dotyczące na przykład formy rządów.