1 stycznia 1973 osiedle Szczytna otrzymało status miasta, w związku z czym Batorów został obszarem miejskim.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.
Położenie i opis Wieś założona w około 1770 r. wraz z hutą szkła na skraju Gór Stołowych. Liczne domy z XIX wieku, przydrożne figury świętych i krzyże. Powyżej wsi na zboczu wzniesienia Hanula (650 m n.p.m.) znajduje się zespół kalwarii z barokową kaplicą pod wezwaniem św. Anny z 1770 r. W kościółku znajdują się zabytkowe, kryształowe żyrandole (wyrób miejscowej huty szkła). Przez osiedle przepływa Czerwona Woda. Woda w potoku ma kolor rdzawy, ponieważ w środkowym biegu odwadnia Wielkie Torfowisko Batorowskie. Batorów był niegdyś własnością majora Leopolda von Hochberga, właściciela neogotyckiego zamku na Szczytniku w Szczytnej. W Batorówku – przysiółku Batorowa – znajdowała się dawna osada drwali i kurzaków (osób zajmujących się wypalaniem węgla drzewnego) założona u schyłku XVIII wieku. Obecnie znajduje się tu parking, gospodarstwo i pole namiotowe oraz leśniczówka.