Dopiero po tej dacie używano lokomotyw rosyjskich przekonstruowanych do jazdy po torze 1435 mm.
Trasa Warszawa – Pruszków – Grodzisk Mazowiecki – Żyrardów (Ruda Guzowska) – Skierniewice – Koluszki – Piotrków Trybunalski – Radomsko – Częstochowa – Poraj – Myszków – Zawiercie – Łazy – Ząbkowice – Strzemieszyce Południowe – Granica (Maczki)
z odgałęzieniami: Skierniewice – Łowicz (łącznik do Kolei Warszawsko-Kaliskiej), Koluszki – Łódź Fabryczna (Kolej Fabryczno-Łódzka), Ząbkowice – Sosnowiec
Warszawa – Wiedeń Komunikacja kolejowa od Warszawy do Krakowa, Wrocławia (Kolej Krakowsko-Górnośląska) i Wiednia była możliwa od 1 października 1848 roku przez kolej pruską (Kolej Górnośląska i Kolej Wilhelma) przez Mysłowice – Kędzierzyn (Dworzec Koźle) – Bogumin do Kolei Północnej. Komunikacja Koleją Północną wewnątrz Austrii została otwarta w 1856 roku między Trzebinią a Dziedzicami.
Zobacz też Historia kolei w Rosji Kolej Warszawsko-Petersburska (otwarta w 1862) Kolej Warszawsko-Bydgoska (otwarta w 1862) Kolej Warszawsko-Terespolska (otwarta w 1866) Kolej Iwangorodzko-Dąbrowska (otwarta w 1885) Kolej Warszawsko-Kaliska (otwarta w 1902) Wilhelm Kolberg i Oskar Kolberg
Przypisy Witalij A. Rakow: Łokomotiwy otieczestwiennych żeleznych dorog 1845-1955, Moskwa 1995, s.