marginata), obecnie powszechnie klasyfikowany jako osobny gatunek. Poszczególne podgatunki zamieszkują: U. epops epops Linnaeus, 1758 – dudek (zwyczajny) – północno-zachodnia Afryka (na wschód po Libię), Wyspy Kanaryjskie, Europa (bez Wielkiej Brytanii, Skandynawii i północnej Rosji) na południe po Bliski Wschód, na wschód po południowo-środkową Rosję, północno-zachodnie Chiny i północno-zachodnie Indie U. epops saturata Lönnberg, 1909 – południowo-środkowa Rosja (na wschód od Jeniseju) na wschód po Rosyjski Daleki Wschód i Półwysep Koreański (niekiedy także Japonię) oraz na południe po środkowe Chiny i Tybet. Północne populacje są wędrowne. U. epops ceylonensis Reichenbach, 1853 – równiny Pakistanu, Indie, Sri Lanka U. epops longirostris Jerdon, 1862 – północno-wschodnie Indie do południowych Chin, Indochin i północnego Półwyspu Malajskiego U. epops major C.L. Brehm, 1855 – Egipt, północny Sudan i wschodni Czad U. epops senegalensis Swainson, 1837 – południowa Algieria oraz pas od Senegalu i Gambii do Somalii i Etiopii U. epops waibeli Reichenow, 1913 – Kamerun na wschód do północno-zachodniej Kenii i północnej Ugandy U.