Inkardynowany został do diecezji łódzkiej.

Od 1957 do 1965 studiował na Wydziale Prawa Kanonicznego Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego w Rzymie, które ukończył z doktoratem na podstawie dysertacji «Sede vacante nihil innovetur». Studium historyczno-prawne nad kanonem 436 Kodeksu Prawa Kanonicznego, nostryfikowanym na Wydziale Prawa Kanonicznego Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. W międzyczasie w latach 1960–1962 odbył kurs w Wyższej Szkole Literatury Łacińskiej w Rzymie, a w latach 1962–1965 studium praktyki sądowej w Rocie Rzymskiej.

Prezbiter W 1965 uczestniczył w pracach organizacyjnych podczas IV sesji soboru watykańskiego II jako assignator locorum.

Po powrocie do diecezji podjął pracę w kurii biskupiej, w latach 1966–1972 na stanowisku notariusza, następnie w latach 1972–1980 jako kanclerz i jednocześnie sekretarz rady kapłańskiej. W latach 1966–1968 był notariuszem sądu biskupiego, a w latach 1968–1980 obrońcą węzła małżeńskiego. Ponadto w latach 1968–1972 pełnił funkcję konsultora w Trybunale Prymasowskim w Warszawie.

Od 1966 do 1986 był kapelanem sióstr bernardynek i rektorem Kościoła św.