Wypiera ze środowiska naturalnego inne raki (szlachetnego i błotnego), ze względu na swoją odporność na niekorzystne warunki środowiska i choroby – jest nosicielem raczej dżumy.
Opis Od pozostałych gatunków różni się przede wszystkim charakterystycznymi czerwonymi pręgami na odwłoku, od których pochodzi jego nazwa.
Rozmiary Jest mniejszy od innych raków, zwykle osiąga wielkość 8 cm, maksymalnie 20 cm
Biotop Ze względu na duże zdolności przystosowawcze ocenia się, że może żyć wszędzie. Żyje nawet w wodach pozaklasowych, co oznacza, że nie może być wskaźnikiem czystości wody.
Rozmnażanie Okres godowy przypada na okres wrzesień-październik. Dojrzałość płciową osiąga w drugim roku życia. Może rozmnażać się płciowo lub przez partenogenezę.
Znaczenie gospodarcze Mięso raka pręgowatego jest spożywane, choć określane jako mniej smaczne w porównaniu do dwóch gatunków rodzimych: raka szlachetnego i błotnego. Mięso pozyskiwane z odwłoka i szczypiec ma bardzo dobrą wartość odżywczą. Posiada wysoką zawartość białka oraz niską zawartość tłuszczu. Jest bezpieczne toksykologicznie i może być źródłem wielu składników mineralnych w diecie człowieka. Jedynie mięso z odwłoka może być potencjalnym surowcem do przetwórstwa spożywczego.