155., położone było w drugiej połowie XVI wieku w powiecie pilzneńskim w województwie sandomierskimWojewództwo sandomierskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz. 1, Mapy, plany, Warszawa 1993, k. 4. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie rzeszowskim.
Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. miasto liczyło 1820 mieszkańców, będąc 46. najludniejszym miastem w województwie.
Nazwa Nazwę miejscowości w zlatynizowanej staropolskiej formie Przeczslaw wymienia w latach (1470–1480) Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis CracoviensisJoannis Długosz Senioris Canonici Cracoviensis, „Liber Beneficiorum”, Aleksander Przezdziecki, Tom II, Kraków 1864, str. 295..
Historia Najstarsza znana wzmianka o Przecławiu pochodzi z 1258. Wówczas istniał już w Przecławiu kościół. Najstarsza pisana wzmianka o osadzie zwanej Przedzlaw pochodzi z 1419.
W wiekach XV–XVI Przecław należał do rodziny Ligęzów. Kolejnymi właścicielami byli Krupkowie–Przecławscy.
Przecław utracił prawa miejskie w 1919. 28 lipca 2009 Rada Ministrów zadecydowała o ponownym przyznaniu Przecławiowi praw miejskich od 1 stycznia 2010.
W 1910 na terenie parku zamkowego odkryto grób, którego powstanie szacuje się na czasy rzymskie.