Był trzykrotnym mistrzem Europy. Zwyciężył w jedynkach na ME w Budapeszcie (1933), a dwa lata później na ME w Berlinie zdobył złote medale w jedynkach i w dwójkach podwójnych (z Jerzym Ustupskim). Dwukrotnie był wicemistrzem Europy w jedynkach: na ME w Lucernie (1934) i ME w Mediolanie (1938). Zdobył też brązowe medale w jedynkach na ME w Amsterdamie (1937) i dwójkach podwójnych z Ustupskim na ME w Belgradzie (1932). W 1937 roku zdobył akademickie mistrzostwo świata w Paryżu w jedynkach, z kolei w 1939 roku zajął 2. miejsce w jedynkach w wyścigu o „” na w Henley-on-Thames nad Tamizą.
Zdobył dwadzieścia dwa tytuły mistrza Polski: jedynki: 1931, 1932, 1933, 1934, 1935, 1936, 1937, 1938, 1939, 1945, 1946, 1947,1948 i 1949 dwójki podwójne: z Jerzym Ustupskim:1932, 1935, 1936 i 1939 z Dezsõ Csabą: 1945, 1946, 1948 i 1949