W 1921 roku założy własne studio animacji, Kitayama eiga seisakujō, które specjalizowało się w reklamach i filmach edukacyjnych.
Większość stworzonych przez nich animacji zostało później bezpowrotnie utraconych wskutek trzęsienia ziemi w regionie Kantō w 1923 roku, a dwa z nich, zatytułowane Namakuragatana Jun'ichiego Kōuchi oraz (1918) Seitarō Kitayamy, zostały odnalezione w 2007 roku.
Drugie pokolenie W wyniku trzęsienia ziemi w 1923 roku, które pochłonęło ponad 100 tysięcy ofiar śmiertelnych i wywarło ogromy wpływ na społeczeństwo, były osoby, które pragnęły z pomocą animacji podwyższyć morale ocalonych. Jednym z nich był , który tworzył animacje inspirowane tradycją i mitologią. Jedną z jego prac jest film , w którym główny bohater odmawia zaniesienia swojej starej, schorowanej matki na szczyt góry by umarła, choć ta ze względu na wiek nie była już w stanie być przydatna dla społeczności. Miało to pokazać, że można przezwyciężyć trudy życia. Yamamoto stworzył także animowane filmy edukacyjne na zlecenie Ministerstwa Rolnictwa, czy Ministerstwa Edukacji.