W powstaniu warszawskim oboje prowadzili szpital połowy w podziemiach sklepu papieru przy ul. Moniuszki 11. Po upadku powstania oboje byli wywiezieni do Stalag IVB w Zeithain, który był obozem szpitalnym. Po ukończeniu wojny przedostali się do 2 Korpusu Polskiego we Włoszech i razem z Korpusem przeszli do Anglii. Po demobilizacji w 1948 pracował w Queen Mary's Hospital w Roehampton, gdzie zaczął swoją dożywotnią pracę nad ulepszeniem protez.
W 1968 został mianowany szefem Badań Protetyki Ortopedycznej w tym samym szpitalu. Po przejściu na emeryturę nadal pracował jako konsultant dla tego i innych szpitali. Dla British Council jeździł po całym świecie żeby ulepszyć opiekę dla kalek.
W 1986 królowa Elżbieta II osobiście mu nadała "Order of the British Empire", jedna z najwyższych odznaczeń brytyjskich, w uznaniu jego pracy dla rannych brytyjskich żołnierzy. Również rząd polski nadał mu Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1980) w uznaniu jego pracy dla ulepszenia protez i Krzyż Walecznych za udział w powstaniu warszawskim. Był współautorem książki "Amputacje i Protezy" wydanej po angielsku w 1978, potem tłumaczona na wiele języków (również polski).
Przypisy
Bibliografia
Dr.