Szkołę podstawową ukończył w Łodzi. W 1945 roku rozpoczął naukę w Gimnazjum i Liceum im. Bolesława Chrobrego w Piotrkowie Trybunalskim. W 1949 roku opuścił szkołę, wyjechał do Łodzi i zdał tam egzamin maturalny przed państwową komisją egzaminacyjną. W 1949 wstąpił do zakonu Jezuitów, w 1955 zrezygnował ze stanu kapłańskiego (subdiakonatu), będąc wcześniej wyświęcony na akolitę. W latach 1951–1954 studiował filozofię na Wydziale Filozoficznym Towarzystwa Jezusowego w Krakowie uzyskawszy tytuł kościelnego licencjata filozofii (równoważny magisterium). W latach 1956–1961 studiował filologię klasyczną (specjalizacja: hellenistyka) na Uniwersytecie Warszawskim uzyskawszy tytuł magistra na podstawie napisanej po łacinie pracy De participiis Graecis in casu recto absolute usurpatisStreszczenie De participiis Graecis... zostało opublikowane w „Collectanea Linguistica”, t. 53, 1986, s. 15–20 oraz przedrukowane [w:] Andrzej Bańkowski, Opuscula linguistica selecta, Częstochowa 2011, s. 7–12.. W 1974 uzyskał na Uniwersytecie Warszawskim stopień doktora na podstawie pracy Funkcja polskich partykuł limitatywnychZ rozprawy Funkcja polskich partykuł limitatywnych pochodzi artykuł Opozycja semantyczna partykuł «dopiero» i «już» opublikowana w „Pracach Filologicznych”, t. 26, 1976, s.