Dzieciństwo Mendelssohn urodził się 26 grudnia 1855 roku w nieistniejącym już dzisiaj raciborskim domu, który stał naprzeciw sądu krajowego przy ul. Wojska Polskiego. Trzy lata później cała rodzina przeniosła się do domu urzędników kolejowych, który znajdował się nieopodal dworca kolejowego (dzisiejsza ul. Pocztowa). Okolice dworca, Odry i kolei były dla niego rajem. Szybko zaprzyjaźnił się z pracownikami kolejowych zakładów naprawczych, kontrolerami ruchu i maszynistami, którzy nauczyli go wielu rzeczy. Jedna pozostała mu do końca życia, a mianowicie palenie papierosów. Podróżował często koleją, na gapę, ale za przyzwoleniem maszynistów do Nędzy, w której to wsi mieszkał jego najlepszy kolega Viktor Lück. Już w wieku 5 i pół roku dzięki matce trafił do szkoły. W szkole osiągał dobre wyniki, śpiewał w szkolnym chórze, gdzie był nawet solistą. Na zajęciach muzycznych dokonując wyboru między fortepianem a wiolonczelą wybrał to pierwsze, ponieważ wiolonczeli nie cierpiał, a fortepian był mu zupełnie obojętny. Był to dla niego znaczący wybór. W 1864 roku bez wiedzy rodziców rozpoczął naukę w raciborskim Królewskim Gimnazjum Ewangelickim. Rodzice dowiedzieli się o tym dopiero wtedy, gdy poprosił o pieniądze na czerwoną czapkę, którą trzeba było nosić w tym gimnazjum. Ojciec dał mu pieniądze na ową czapkę.