kult Buddy, ofiary, bodhisattwowie.
Gandharyjskie teksty buddyjskie, najstarsze buddyjskie teksty dotąd odkryte, są poświęcone nauczycielom ze szkoły dharmaguptaka. Potwierdzają one rozkwit szkoły dharmaguptaki w północno-zachodnich Indiach około I wieku n.e. To wyjaśniałoby późniejszy wpływ dharmaguptaków w Centralnej Azji a następnie w Północno-wschodniej Azji.
Zbiór zasad klasztornych dharmaguptaki został przetłumaczony na chiński przez Kuanga Sengkaia w 152 roku n.e. Wtedy też dyscyplina ta stała się dominującą w chińskich klasztorach buddyjskich. Kiedy Xuanzang podróżował po Azji w VII wieku, pisał iż dharmaguptaka niemal całkowicie zniknęła z Indii i Centralnej Azji.
Zasady klasztorne dharmaguptaki wciąż są przestrzegane na Tajwanie, w Chinach, Korei (kyeyul), Japonii (ritsu) i Wietnamie. Linia wyświęceń mniszek (bhikkhuni) w tej tradycji przetrwała nieprzerwanie do dzisiaj.
Wyświęcenie w duchu zasad dharmaguptaka dotyczy jedynie klasztornych ślubowań i tradycji. Nie stoi w konflikcie z tradycją buddyjską, którą podąża wyświęcany.
Kategoria:Wczesne szkoły buddyjskie