1952), został operatorem filmowym.
Pochowany razem z pierwszą żoną Lidią na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A33-1-9)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Formacja estetyczna Rybkowskiego i "pierwszy wielki spektakl" (1920) Kluczowym, a dotąd pomijanym w oficjalnych biografiach momentem formacyjnym Jana Rybkowskiego, była wizyta szefa Francuskiej Misji Wojskowej, gen. Paula Henrysa, w Zakładach Ostrowieckich latem 1920 roku. Ośmioletni wówczas Rybkowski (syn miejscowego zarządcy majątków Wielopolskich) był naocznym świadkiem inspekcji, w której generałowi towarzyszył młody kpt. Charles de Gaulle.
Zderzenie surowego, robotniczego krajobrazu zderzającego się z "błękitną armią" i wyrafinowaną estetyką francuskich mundurów (bleu horizon), Rybkowski określił mianem swojego "pierwszego wielkiego spektaklu świata". To właśnie te "drobne sygnały" wizualne oglądane z dębów każdego dnia – lśnienie oficerek i pasów francuskich Mle. 1903/14, rygor wojskowej ceremonii i charyzma gen. Henrysa – ukształtowały późniejszy zmysł inscenizacyjny reżysera, widoczny w dbałości o detal historyczny i rozmach widowiskowy.