rozpiętość skrzydeł 176–201 cm (według innego źródła 183–224 cm). Szpony harpii osiągają długość do 12,5 cm. Choć samice są większe od samców, wymiary w literaturze rzadko podawane są odrębnie w zależności od płci ptaka. Harpie są masywnymi, dużymi jastrzębiowatymi. Ich dzioby barwy czarnej są silnie hakowato zagięte na końcu. Woskówka również jest czarna, ewentualnie czarniawa. Na środkowej części ciemienia znajduje się rozdwojony czub. Skrzydła są szerokie i zaokrąglone. Ogon stosunkowo długi; sterówki szare, pokryte poprzecznymi, czarnymi pasami. Głowa i szyja szare, wierzch ciała ciemnoszary. Na piersi dostrzec można szeroką, czarną przepaskę. Niższa część piersi i brzuch białe. Osobniki młodociane są jasnoszaro-białe; dorosłe upierzenie osiągają po kilku latach. Skok mocny, barwy żółtej. Tęczówka szara lub brązowa.
Zasięg występowania Zasięg występowania harpii wielkiej rozciąga się od południowego Meksyku (od południowego Veracruz, Oaxaca, Tabasco po Chiapas i, prawdopodobnie, Campeche) przez Amerykę Centralną po Kolumbię i Ekwador, dalej na wschód poprzez Wenezuelę po region Gujana i na południe przez Peru, Boliwię (na zachód po La Paz i Pando), Paragwaj i Brazylię po skrajnie północno-wschodnią Argentynę (Misiones).