Prezentacja tych pojazdów na wystawach samochodowych spotykała się z bardzo dobrym przyjęciem publiczności.
W odniesieniu do modeli seryjnych Exner wprowadzał jedynie drobne innowacje, takie jak jednoczęściowa szyba przednia w 1953 roku. Nadal kontynuowano jednak wzorzec klasycznego nadwozia pontonowego z wysoką maską i nieco wysuniętymi tylnymi błotnikami. Wprowadzone wówczas silniki o półkolistych komorach spalania (Hemi) pozwalały konkurować w „wyścigu mocy”, ale samochody nadal pozostawały stylistycznie nieatrakcyjne.
Virgil Exner, zainspirowany koncepcyjnym modelem Cadillaca z 1948 roku, którego tylne błotniki wzorowane były na kształtach samolotów myśliwskich, wykorzystał ten motyw jako kluczowy element swoich projektów. Oprócz aspektów estetycznych zbadał również właściwości aerodynamiczne płetw na błotnikach. Badania w tunelu aerodynamicznym Uniwersytetu Michigan wykazały poprawę stabilności kierunkowej pojazdu dzięki zbliżeniu środka ciśnienia opływającego karoserię do środka ciężkości pojazdu.