W 1510 i 1511 2-krotnie obrany rektorem Akademii Krakowskiej, wspierając rozwój tej wszechnicy. Jako rektor Akademii Krakowskiej zniósł zwyczaj "otrzęsin", wprowadził kary za niepoddanie się obowiązkowi nostryfikacji. Był przeciwnikiem dominacji stanu duchownego nad stanem świeckim. Jako niekonwencjonalny myśliciel wysunął hipotezę nieśmiertelności ludzkości jako gatunku.
W Muzeum Diecezjalnym w Tarnowie, znajduje się obraz pt. "Epitafium Doktora Adama", pierwotnie umieszczony w kościele akademickim św. Anny w Krakowie, przedstawiający zmarłego profesora Adama klęczącego przed Chrystusem boleściwym w otoczeniu świętych patronów. Jego twarz to pierwszy w malarstwie polskim realistyczny portret świecki.
Napisał w sumie 5 rozpraw.
W 1964 odsłonięto w Bocheniu tablicę pamiątkową ku jego czci w szkole nazwanej jego imieniem.
Twórczość Fundamentum scienciae nobilissimae secretorum naturae (1489), praca przyrodnicza i medyczna, Biblioteka Jagiellońska rękopis nr 5465 Dialogus de quatuor statuum ob assequendam immortalitatem contentione (1507 lub 1508), dzieło filozoficzne Judicium de scientiis ad Mag.