Następne sukcesy przyszły wraz z pojawieniem się Johana Cruijffa w FC Barcelona. Największe z nich to czterokrotne mistrzostwo Hiszpanii w latach 1991, 1992, 1993 i 1994, dwa Puchary Króla (1988 i 1990), Puchar Zdobywców Pucharów w roku 1989, Puchar Europy 1992 oraz Superpuchar Europy 1993. Z FC Barcelona odszedł po finale Ligi Mistrzów w roku 1994 który FC Barcelona przegrała 0:4 z AC Milan. Oficjalnym powodem miało być odmłodzenie składu, a nieoficjalnie mówiono, że był skłócony z Johanem Cruijffem, który szykował do występów w bramce swojego zięciaWielkie Kluby Europy, dodatek do Przeglądu Sportowego, 2 maja 2007.
Z Barcelony odszedł w lipcu 1994 do Valencia CF, gdzie nie odniósł już większych sukcesów. Największym osiągnięciem podczas pobytu w klubie ze stolicy Lewantu było zajęcie drugiego miejsca w lidze w sezonie 1995–1996. Karierę zakończył po mistrzostwach świata we Francji, gdzie popełnił fatalny w skutkach błąd w meczu z Nigerią który kosztował Hiszpanów awans do dalszej rundy.
Obecnie jest komentatorem sportowym w radiu i telewizji.
2 lipca 2010 został dyrektorem sportowym FC Barcelona.