Ogranicza ona bowiem możliwość obrony (czy w skrajnych przypadkach wręcz ją uniemożliwia).

Zwolennicy argumentują, że głównym powodem prowadzenia „dzikiej lustracji” przez pojedyncze osoby jest blokowanie, utrudnianie i opóźnianie „oficjalnej lustracji” przez różne ośrodki władzy po 1989 roku.

Użycie terminu Terminem tym często posługują się dziennikarze w odniesieniu do: działalności Antoniego MacierewiczaWywiad z Lechem Kaczyńskim . zablokowania nominacji generalskiej płk Mieczysława Tarnowskiego na skutek ujawnienia materiałów WSI„Donos na ministra” – Dziennik Polski, 10 września 2004., i po umorzeniu śledztwa w sprawie wyciekuRMF FM, 1 października 2005, . ujawnienia 27 kwietnia 2005 przez ówczesnego prezesa IPN, Leona Kieresa, że tajnym współpracownikiem SB był o. Konrad HejmoTrybuna, . działalności dra Tadeusza Witkowskiego w związku ze wskazaniem przez media ks. Michała Czajkowskiego jako współpracownika SB„Dzika lustracja” poza normami prawa, Wydarzenia Polsat, 18 maja 2006, .