thumb|right|Nagrobek Andrzeja Szołdrskiego w katedrze poznańskiej.
Andrzej Szołdrski herbu Łodzia (ur. 1583?, zm. 1 kwietnia 1650 w Poznaniu) – biskup kijowski, biskup przemyski, poznańskiNa podstawie: Adam Naramowski, Ekscerpty z Adama Naramowskiego, prezydent Trybunału Głównego Koronnego w 1629 i 1630 roku Jan Korytkowski, Prałaci i kanonicy katedry metropolitalnej gnieźnieńskiej od roku 1000 aż do dni naszych. Podług źródeł archiwalnych. t. 1, Gniezno 1883, s. 406., prepozyt kapituły katedralnej poznańskiej w latach 1625–1635Mikołaj Pukianiec, Organizacja i funkcjonowanie poznańskiej kapituły katedralnej w XVII wieku, s. 23..
Życiorys Syn Stanisława Szołdrskiego, dziedzica na Czempiniu i Małgorzaty Manickiej z Pigłowic. Był uczniem jezuitów poznańskich oraz studiował w Rzymie. W 1634 był administratorem apostolskim diecezji krakowskiej. Dzięki poparciu króla Władysława IV 14 stycznia 1635 został wybrany biskupem poznańskim. Jego ingres miał miejsce 30 listopada 1636. Był pomysłodawcą i sponsorem odbudowy katedry poznańskiej po pożarze w 1622 roku.
W 1637 roku został wyznaczony senatorem rezydentemVolumina Legum, t. III, Petersburg 1859, s. 437.. W 1641 roku wyznaczony został senatorem rezydentemVolumina Legum, t. IV, Petersburg 1860, s. 21.