149–150.Л. Войтович, Ольговичі. Чернігівські і сіверські князі, w: Князівські династії Східної Європи (кінець IX–початок XVI ст.), Львів 2000.. Polityka Światosława Wsiewołodowicza różniła się od działań jego poprzedników, zmierzających do opanowania stolca kijowskiego, co każdorazowo powodowało osłabienie księstwaП. Голубовскiй, Исторiя Сѣверской земли до половины XIV столѣтiя, Кiев 1881, s. 145.. Dlatego w 1169 roku nie wziął osobiście udziału w wyprawie Andrzeja Bogolubskiego na Kijów, ograniczając się do wysłania mu na pomoc Olega i Igora siewierskichП. Голубовскiй, Исторiя Сѣверской земли до половины XIV столѣтiя, Кiев 1881, s. 152.. W 1173 roku Światosław jako najstarszy w rodzie pretendował do tronu kijowskiego, jednak wielkim księciem przy poparciu smoleńskich Rościsławowiczów, potomków Rościsława Michała, został Jarosław Iziasławowicz. Rok później Światosław zdobył Kijów, zmuszając Jarosława do ucieczki na Wołyń. Ten krok spotkał się z reakcją Olega siewierskiego, który najechał i spustoszył Czernihów. W obliczu grożącej z tego powodu wojny Światosław Wsiewołodowicz powrócił do księstwa czernihowskiego, uprowadzając żonę i dzieci Jarosława. W 1175 roku Oleg Światosławowicz w porozumieniu z Jarosławem Izjasławowiczem i synem Rościsława smoleńskiego wyprawił się przeciwko Światosławowi Wsiewołodowiczowi.