Jeżeli koronalny wyrzut masy osiągnie okolice Ziemi, wywołuje zaburzenia ziemskiej magnetosfery i zorze polarne. Bardzo intensywne burze magnetyczne mogą spowodować uszkodzenia sieci przesyłowych energii elektrycznej na rozległych obszarach i zakłócać łączność radiową, głównie w zakresie fal krótkich. Fale uderzeniowe otaczające wyrzuty koronalne mogą zmieniać trajektorie satelitów. Ich zagrożenie dla astronautów nie jest jeszcze dokładnie znane – podczas sztormów słonecznych z października 2003 roku astronauci znajdujący się na ISS zostali poinstruowani, żeby udać się do bardziej chronionej przed promieniowaniem, rosyjskiej części stacji. Plazmoidy powstają jedynie w tym samym czasie co rozbłyski, nie poruszają się natomiast w przestrzeni tak szybko jak powstałe wówczas cząstki o dużych energiach. Te właśnie mogą niszczyć panele baterii słonecznych, powodować gromadzenie ładunku elektrycznego na satelitach, a dla astronautów stanowią zagrożenie takie samo jak jonizujący zakres widma promieniowania elektromagnetycznego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Koronalny wyrzut masy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.