Uchatkowate mają duże głowy osadzone na, zwłaszcza w porównaniu z fokowatymi, względnie długich szyjach. U dorosłego samca na głowie rozwija się przebiegający pośrodkowo grzebień strzałkowy, stanowiący miejsce przyczepu mięśni poruszających żuchwą. Dzięki temu samce mają charakterystyczne czoła, niewystępujące u każdego gatunku, nie ma ich na przykład u maoryszanki uszatej. Sam pysk ma niekiedy kwadratowy kształt.
Szczęka liczy trzy siekacze, połówka żuchwy pojedynczy. Dwa pierwsze są niewielkie i kołkowate, noszą głęboką poprzeczną bruzdę; trzeci jest większy i przypomina kieł. U kotika i koticzaka ma przekrój owalny, u pozostałych uchatkowatych okrężny. Kieł występuje pojedynczo, u samców jest większy niż u samic. Nie rozróżnia się przedtrzonowców ani trzonowców, mówiąc po prostu o zębach leżących za kłami (post-canines). W szczęce liczba ich jest zmienna, wynosząc pięć bądź sześć, w połówce żuchwy wynosi pięć. Są kołkowate, ostro zakończone bądź spłaszczone. U uchatka występuje diastema. Prócz zębów stałych występuje jeszcze uzębienie mleczne, wypadające w wieku czterech miesięcy.