thumb|150px|Orchońska inskrypcja w mieście Kyzył w Tuwie Literatura turecka – teksty mówione (twórczość ustna) i pisane w języku tureckim w jego formie współczesnej oraz w języku osmańskotureckim, stanowiącym podstawę starszego piśmiennictwa tureckiego.
Dzieje literatury tureckiej obejmują okres niemal 15 wieków. Najstarszymi zapisami tekstów tureckich są ryte w kamieniu inskrypcje zapisywane pismem orchońskim, odnalezione w dolinie rzeki Orchon w środkowej Mongolii i datowane na VIII w. n.e. W IX i X w. wśród koczowniczych tureckich ludów Azji Środkowej ukształtowała się tradycja ustnej epiki, która zaowocowała powstaniem wśród Oguzów cyklu opowieści zgromadzonych w Księdze Dede Korkuta oraz eposu Manas wśród przodków dzisiejszych Kirgizów.
Podział literatury tureckiej Według kryterium ogólnego: Literatura przed przyjęciem islamu Literatura po przyjęciu islamu Klasyczna – dworska Zakonna – religijna Ludowa Współczesna
Według pisma: Alfabet arabski Alfabet turecki Alfabet runiczny Alfabet ujgurski Alfabet manichejski
Według rodzaju: Literatura piękna Literatura naukowa Historiografia Literatura geograficzna
Według czynników geograficznych: Literatura Azji Środkowej Literatura półwyspu Anatolijskiego