Karabin Hall M1819 − jednostrzałowy karabin odtylcowy zaprojektowany przez kapitana Johna Halla, opatentowany 21 maja 1811 roku i wprowadzony do uzbrojenia Armii Stanów Zjednoczonych w 1819 r. Był to karabin z ruchomą komorą nabojową, znajdującą się w stalowym bloku zawierającym również mechanizm spustowo-uderzeniowy z zamkiem skałkowym, a później także kapiszonowym.
Historia W 1819 roku John Hall, po otrzymaniu kontraktu od Departamentu Wojny na wyprodukowanie 1000 karabinów swojego pomysłu, wykupił stary tartak w miejscowości Harpers Ferry w Zachodniej Wirginii nad rzeką Shenandoah. Posiadłość ta stała się siedzibą firmy Hall's Rifle Works. Produkcja karabinów przypadła na lata 20. i 30. XIX wieku. Głównym problemem w wykonaniu karabinów, montowanych ręcznie przez odpowiednio przeszkolonych rzemieślników było uzyskanie wymaganej szczelności połączenia lufy z komorą nabojową, przy jednoczesnej konieczności zapewnienia małych oporów przy jej otwieraniu. Ostatecznie wykonano kilka tysięcy karabinów Halla, a dzięki niewątpliwym zaletom tej broni, stały się one wyposażeniem piechoty, używano go aż do wojny secesyjnej. Produkowany był również karabinek kawaleryjski, różniący się od karabinu niegwintowaną, lecz nawierconą stożkowo lufą, co nadawało mu i tak dobrą celność na niewielkich dystansach.