Dla rozwoju parku miały one bardzo duże znaczenie, bowiem kolejne tereny wystawowe były, co jakiś czas włączane do właściwego parku. W 1883 roku zorganizowano I Śląską Wystawę Budowli i Wyposażenia Ogrodowego, a w 1890 roku po raz pierwszy, mającą taki sam zasięg Wystawę Zimowych Budowli Ogrodowych. W 1910 roku zorganizowano wielką wystawę róż. Za każdym razem część eksponatów zostawała w Legnicy i upiększała park. Dzięki temu, od schyłku XIX wieku, Legnica zaczęła mieć opinię śląskiego miasta parków i ogrodów.
Zyski z organizacji wystaw przeznaczane były na rozbudowę parku. Dzięki tym pieniądzom, w 1887 roku park wzbogacił się o nową cieplarnię i rosarium nazywane Gajem Muz, z pergolą i stawem. W 1898 roku wybudowano nową palmiarnię z podgrzewanym stawem. Rozwijały się także obrzeża parku. W 1894 roku przy ulicy Adama Mickiewicza wybudowano sanatorium „Wilhemsbad” z okazałym budynkiem służącym zabiegom leczniczym i wszystkimi charakterystycznymi dla uzdrowiska urządzeniami: pijalnia wód, sala koncertowa, sanatorium to mieściło również łaźnie parową, minibasen, wanny, kawiarnię z ogrodem letnim, w którym odbywały się koncerty kameralne.