Zabór austriacki – ziemie dawnej Rzeczypospolitej zajęte w wyniku rozbiorów przez monarchię Habsburgów, potocznie określaną jako Austria.
Obszar ziem dawnej Rzeczypospolitej pod władztwem cesarza z dynastii Habsburgów zmieniał się na przestrzeni lat, tj. od pierwszego rozbioru w 1772 r. do zajęcia przez Austrię Wolnego Miasta Krakowa w 1846 r. Odrodzona w 1918 r. II Rzeczpospolita objęła całe terytorium zaboru austriackiego (prócz Spisza). mały|upright=1.3|Galicja
mały|upright=1.3|Ziemie Rzeczypospolitej po rozbiorach w latach 1795–1806 mały|Zasięg państwa austriackiego na mapie współczesnej Polski z lat 1846–1918
Zajęcie Spisza – rok 1769
W 1769 r. Austria zajęła ziemie Spisza, objęte zastawem spiskim.
Zajęcie części Podhala – rok 1770 W 1770 r. Austria zagarnęła część Podhala, obejmującą południowe części starostw czorsztyńskiego, nowotarskiego i nowosądeckiego.
I rozbiór Polski – rok 1772
W jego wyniku Austria zajęła, jako Galicję: województwo ruskie, okolice Zamościa i południową Małopolskę, część Podola i Wołynia – łącznie obszar o powierzchni 83 900 km² zamieszkały przez 2,669 mln osób.