Powstanie parafii św. Jacka w Ochojcu Od początku swego istnienia Ochojec jako część składowa Piotrowic, należał do oddalonej o 10 km parafii św. Wojciecha w Mikołowie. Taki ustalony od wieków stan został przerwany w 1902 roku, gdy do Panewnik przybyli ojcowie franciszkanie. Powstał klasztor, a franciszkanie zaczęli prowadzić duszpasterstwo, jednakże byli całkowicie uzależnieni w tym względzie od proboszcza mikołowskiego; nawet kolęda musiała być przesyłana proboszczowi w Mikołowie. Dopiero 1 stycznia 1914 roku z oddzielonych od Mikołowa Panewnik, Ligoty, Piotrowic, Ochojca i Kostuchny utworzono samodzielną jednostkę duszpasterską z kościołem klasztornym pw. św. Ludwika. Ówczesnym mieszkańcom Ochojca i Piotrowic droga do kościoła w Panewnikach wydawała się wciąż za długa (około 3 kilometry), więc postanowili wybudować własny kościół. W 1930 roku w Ochojcu powstał tymczasowy kościół – barak pod wezwaniem Najśw. Serca Pana Jezusa w Piotrowicach, którego poświęcenie nastąpiło 26 października 1930 roku. Następnie Piotrowice wraz z Ochojcem wydzielono z parafii panewnickiej, tworząc samodzielną parafię piotrowicką.