W Cracovii hokej na lodzie w wersji bandy (piłka zamiast krążka) uprawiano co najmniej od początku grudnia 1909 r., a 30 stycznia 1910 rozegrano pierwszy udokumentowany mecz (Cracovia I przeciwko Cracovii II). Natomiast hokej w wersji kanadyjskiej (czyli z krążkiem) pojawił się w Cracovii nieco później – 21 stycznia 1912 odbył się „próbny match” pomiędzy dwiema drużynami „Pasów”, a 4 lutego 1912 zawodnicy Cracovii zmierzyli się z Amatorskim Klubem Hokejowym Kraków.
Powszechniej hokej na lodzie zaczęto w Polsce uprawiać tuż po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu niepodległości. W latach 20. XX wieku rozpowszechnił się on bardzo szybko zwłaszcza w dużych miastach. Pierwsze drużyny hokejowe zostały zawiązane przez grupy młodzieży w Warszawie, Łodzi i we Lwowie. Już na przełomie 1921 r. i 1922 r. w Warszawie tamtejsze: Polonia i AZS utworzyły pierwsze klubowe sekcje hokeja na lodzie, a 17 lutego 1922, na torze Warszawskiego Towarzystwa Łyżwiarskiego (WTŁ), rozegrały pierwszy odnotowany w kronikach międzyklubowy mecz hokeja na lodzie w wersji kanadyjskiej, w którym AZS pokonał Polonię 3:0 (pierwszy zagraniczny turniej polskiej drużyny rozegrał AZS Warszawa w Szwajcarii w 1924 r.). Z końcem 1923 r.