thumb|240px|Hala Boracza i schronisko PTTK thumb|240px|Hala Boracza i widok na Prusów thumb|240px|Hala Boracza
Hala Boracza – hala pasterska w Beskidzie Żywiecko-Orawskim w Grupie Lipowskiego Wierchu i Romanki, na przełęczy o wysokości około 860 m, pomiędzy szczytem Prusowa (1010 m) a wierzchołkiem 998 m na północno-zachodnim grzbiecie Redykalnego Wierchu. Hala zajmuje siodło tej przełęczy, opada też dość nisko w północno-wschodnim kierunku do doliny Żabniczanki i w zachodnim do doliny Milowskiego Potoku.
Nazwa hali pochodzi najprawdopodobniej od nazwiska właściciela, w okolicach występuje bowiem nazwisko Borak. Przez halę biegnie granica między miejscowościami Milówka (stok południowo-zachodni) i Żabnica. Na hali w granicach Żabnicy znajduje się niewielkie osiedle oraz schronisko PTTK na Hali Boraczej. Zostało wybudowane w 1926 przez Żydowskie Towarzystwo Sportowe „Makkabi” z Bielska. Odbudowane w 1932 po pożarze (według innej wersji wybudowano nowy obiekt, gdyż stary był za mały). Od 1946 ponownie udostępnione turystom – najpierw przez Polskie Towarzystwo Tatrzańskie, a następnie Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze.