Rada Administracyjna – organ władzy wykonawczej Królestwa Polskiego istniejący w latach 1815–1867. Pierwotnie organ Rady Stanu.
Siedzibą Rady Administracyjnej był Pałac Namiestnikowski. Po wybuchu powstania listopadowego Rada przeniosła się do gmachu Giełdy i Banku Polskiego.
Czasy konstytucyjne W myśl postanowień konstytucji z roku 1815 w skład Rady Administracyjnej wchodzili ministrowie pięciu Komisji Rządowych (Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, Sprawiedliwości, Spraw Wewnętrznych i Policji, Przychodów i Skarbu, Wojny) i osoby specjalnie powołane przez króla. Prezydował jej namiestnik. Rada była ciałem doradczym dla namiestnika, wykonywała postanowienia królewskie, rozstrzygała sprawy przekraczające kompetencje jednego ministra oraz przygotowywała projekty dla Ogólnego Zgromadzenia Rady Stanu.
W roku 1826, po śmierci namiestnika gen. Józefa Zajączka, Rada Administracyjna decyzją króla przejęła jego kompetencje i stała się rodzajem rządu z najwyższą władzą wykonawczą i administracyjną. Odtąd przewodniczył jej prezes (był nim minister stanu senator Walenty Sobolewski), a postanowienia namiestnika zostały zastąpione postanowieniami Rady Administracyjnej.
Powstanie listopadowe