Jako habilitowany privatdozent został zatrudniony w semestrze zimowym na przełomie 1820/1821 roku na Albertus-Universität w Królewcu. Był tam od 1821 profesorem nadzwyczajnym, a od 1824 roku profesorem zwyczajnym. W 1826 roku przeprowadził się do Wrocławia, zostając zatrudnionym na miejscowej uczelni. W latach 1837–1838 i 1853-1854 piastował urząd rektora Uniwersytetu Wrocławskiego. Za swoją działalność naukowo-dydaktyczną otrzymał w 1833 roku tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu w Erlangen. Zmarł w 1869 roku we Wrocławiu w wieku 73 lat<ref>[http://de.wikisource.org/wiki/ADB:Abegg,_Julius Albert Teichmann, Julius Friedrich Heinrich Abegg', (w:) "Allgemeine Deutsche Biographie", tom 1, Duncker & Humblot, Leipzig 1875, s. 6–7.] [on-line] [dostęp: 4.03.2013]</ref>.
Dorobek naukowy Jego zainteresowania naukowe związane są przede wszystkim z prawem karnym, a także tyczą się prawa cywilnego i nauk przyrodniczych. Do jego najważniejszych prac należąReinhart Maurach, Abegg, Julius Friedrich Heinrich, (w:) "Neue Deutsche Biographie", tom 1, Duncker & Humblot, Berlin 1953, s. 6. [on-line] [dostęp: 4.03.2013]: Ueber die Bestrafung der im Auslande begangenen Verbrechen. Ein Versuch.