W latach 1976–1979 pracował jako wikariusz w Parafii Ścięcia św. Jana Chrzciciela w Rudzie Śląskiej. W latach 1979–1980 pełnił funkcję prefekta w Wyższym Śląskim Seminarium Duchownym w Krakowie. Od 1986 do 1989 prowadził wykłady z patrologii i lektorat języka łacińskiego w Wyższym Śląskim Seminarium Duchownym w Katowicach. W 1989 został sekretarzem nuncjusza apostolskiego w Polsce arcybiskupa Józefa Kowalczyka.
23 listopada 1996 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji katowickiej ze stolicą tytularną Centuria. Święcenia biskupie otrzymał 6 stycznia 1997 w Bazylice św. Piotra w Rzymie. Udzielił mu ich Jan Paweł II w asyście arcybiskupa Giovanniego Battisty Re, substytuta ds. Ogólnych Sekretariatu Stanu, oraz arcybiskupa Myrosława Marusyna, sekretarza Kongregacji ds. Kościołów Wschodnich. Jako dewizę biskupią przyjął słowa Deus caritas est (Bóg jest miłością), w 2011 zmienił ją na Jesu, in Te confido – Deus Caritas est (Jezu, ufam Tobie – Bóg jest Miłością).