Do chwili zamianowania kapłana, opiekę nad kaplicą powierzono nauczycielowi Karolowi Pawlikowi, który od roku 1882 był tam jednocześnie organistą. Urządzenie kaplicy w budynku szkolnym zaspokoiło potrzebę miejscowej ludności tylko na pewien czas. Zaczęto myśleć o budowie obszernego kościoła, a więc konsekwentnie także o utworzeniu nowej parafii. Pierwsze projekty oddzielenia Goduli od Bytomia powstały 1864 roku. Zwolennikiem odłączenia Goduli był proboszcz bytomski Józef Szafranek. Wikariusz generalny wyznaczył na przewodniczącego komisji badającej zasady podziału parafii bytomskiej dziekana Karla Pressfreunda z Biskupic. 28 lutego 1866 roku, za zgodą władz kościelnych, nastąpił podział parafii bytomskiej. 17 marca 1866 roku kuria biskupia we Wrocławiu mianowała ks. Friedricha Hofrichtera z Biskupic pierwszym duszpasterzem z tytułem kuratusa. 3 września 1866 roku poświęcono także miejsce na grzebanie zmarłych.
Pomimo istnienia od roku 1866 placówki duszpasterskiej (kuracji), parafia w Goduli została kanonicznie erygowana dopiero w roku 1925. Z tego powodu dwaj pierwsi duszpasterze (ks. Friedrich Hofrichter, ks. Edward Adamczyk) jedynie zwyczajowo określani są w piśmiennictwie tytułem proboszcza.