W młodości był czołowym polskim tenisistą. Przed I wojną światową był zaliczany do najlepszych graczy Galicji, w 1922 zdobył złoty medal w grze pojedynczej na drugich w historii mistrzostwach Polski, organizowanych w Łodzi. W 1924 uczestniczył w wyjeździe polskich zawodników na turniej halowy w Barcelonie, stanowiącym jeden z pierwszych kontaktów zagranicznych polskiego tenisa (bez sukcesów sportowych). Latem 1923, korzystając ze służbowego pobytu w Londynie, jako pierwszy reprezentant Polski wystąpił na Wimbledonie; przegrał w I rundzie z Francuzem René Lacoste 0:6, 4:6, 1:6.
Pochowany na cmentarzu Witomińskim w Gdyni (kwatera 57-19-15)https://gdynia.grobonet.com/grobonet/start.php?id=detale&idg=67341&inni=0&cinki=2 [dostęp 2020-06-03].
Ordery i odznaczenia Order Sztandaru Pracy I klasy (1964) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1947) „za zasługi w dziele odbudowy Polskiej Marynarki Handlowej”. Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie: po raz drugi 7 listopada 1938 „za zasługi na polu pracy społecznej”.) Medal 10-lecia Polski Ludowej (23 maja 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 23 maja 1955 r. nr 0/810 - na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego. Odznaka honorowa "Za zasługi dla Gdańska" (1960)Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku, nr 1, 10 lutego 1961, s.