Na wewnętrznych ścianach owocolistków znajduje się jeden lub wiele zalążków. Powstawać mogą albo na brzegach owocolistków (submarginalnie) albo na ich powierzchni (laminalnie) z wyniosłości zwanej łożyskiem (placenta), przez które przechodzą wiązki przewodzące. U niektórych grup systematycznych roślin (u sandałowców) następuje daleko posunięta redukcja budowy i integracja zalążków z zalążnią, np. u gałecznicowatych redukcja integumentów i łożyska prowadzi do tego, że komórki macierzyste makrospor osadzone są po prostu w ścianie zalążni. thumb|250px|Położenie zalążków w zalążni: a) ścienne, b) kątowe, c) osiowe W zależności od umieszczenia względem brzegów owocolistka i liczby komór zalążni wyróżnia się następujące sposoby osadzenia zalążków: brzeżne – rozwijają się na brzegach owocolistków w zalążni jednokomorowej, kątowe – wyrastają na brzegach owocolistków w zalążni wielokomorowej, ścienne – rozwijają się na wewnętrznej ścianie zalążni, osiowe – znajdują się na kolumience wyrastającej z dna zalążni jednokomorowej, powstałej ze zrośnięcia dolnych (nasadowych) brzegów owocolistków.
thumb|250px|1. słupek górny, 2. słupek górny kołozalążniowy, 3.