Kiedy w 1948 likwidowano Państwowe Nieruchomości Ziemskie, a pracowników wtrącano do więzienia, Ludwik Pleszczyński, będący dyrektorem okręgu lubuskiego, uniknął uwięzienia ze względu na ciężką operację i Pleszczyńscy wrócili do Warszawy.
Działalność naukowa Była jedną z pięciu osób z klasy maturalnej, które nie należały do ZMP. Dostała rekomendacje na studia tylko dzięki temu, że przygotowała do matury dwójkę słabszych uczniów.
W 1956 została magistrem matematyki na Uniwersytecie Warszawskim (Wydział Matematyki, Fizyki i Chemii). Po obronie wybrała pracę naukową, podobnie zresztą jak jeden z jej braci, Wacław Pleszczyński, późniejszy profesor Akademii Rolniczej w Lublinie.
W 1958 Elżbieta z małym dzieckiem zdołała uniknąć eksmisji z wynajmowanego w Warszawie pokoju. Dopiero w 1959 uzyskali mieszkanie kwaterunkowe.