Okupacja odcisnęła piętno na jego dalszej karierze. Po wojnie nie odzyskał już formy. Po 1945 roku startował w wadze średniej. Wziął udział w olimpiadzie w Londynie 1948, a także w mistrzostwach Europy w Dublinie 1947 i w Mediolanie 1951, ale bez sukcesów. Czterokrotnie zdobywał tytuł mistrza Polski wagi średniej: 1946, 1947, 1950 i 1951. Stoczył trzy pojedynki z László Pappem, jednak wszystkie przegrane. Wygrał natomiast z innym mistrzem olimpijskim Júliusem Tormą (w 1947; przegrał z nim w 1950).
Był zawodnikiem warszawskich klubów: YMCA Warszawa (1934–1936), Fortu Bema (1937) i Klubu Sportowego Pracowników Miejskich „Syrena” (1938–1939). Po wojnie zawodnik stołecznego Grochowa (1945–1948) i Gwardii (1949–1952). Zakończył karierę w 1952. Stoczył 238 walk, 216 wygrywając i 22 przegrywając.
W 1953 wystąpił w filmie Sprawa do załatwienia jako bokser Jóźwiak.
Mieszkał przy ul. Dobrowoja na warszawskim Grochowie.
W ostatnich latach życia cierpiał na chorobę alkoholową. Został pochowany na cmentarzu Bródnowskim (kw. 32C-III-14).