W 1965 został członkiem Związku Literatów Polskich (w latach 1984–1989 był prezesem Oddziału Warszawskiego nowego ZLP). W latach 1969–1971 był sekretarzem redakcji tygodnika „Współczesność”, w latach 1972–1975 prowadził dział poezji w „Literaturze”. W 1975–1991 był zastępcą redaktora naczelnego „Poezji”.
Należał do ZMP i ZMS, a od 1969 roku – PZPR. Wg zasobów archiwalnych Instytutu Pamięci Narodowej w 1979 roku został pozyskany jako konsultant Służby Bezpieczeństwa do sprawy o kryptonimie Almanach na środowisko literackie. W 1984 roku został radnym miasta stołecznego Warszawy.
Rozwiedziony, miał troje dzieci.mały|241x241px|Grób Krzysztofa Gąsiorowskiego na cmentarzu Bródnowskim. Zmarł w Warszawie, pochowany 19 stycznia 2012 roku na cmentarzu BródnowskimKrzysztof Gąsiorowski (1935–2012), Związek Literatów Polskich 12 stycznia 2012 (kwatera 9B-4-2).
Publikacje Wydał następujące tomiki wierszy: Białe dorzecze Tonące morze Wiersze wybrane Z punktu widzenia UFO Milczenie Minotaura Powrót Antlantów Gemmy w kości policzkowej Biedne dwunożne mgły Gorgona, mamka bogów Yyell – ballady i romanse SF Czarne śnieżki – wobec śmierci Jana Pawła II Pod powierzchnią Pogody i Historii – w rocznicę Powstania Warszawskiego Dwa gołębie temu Moja stara naga maszyna do pisania i panienki na imieninach