Pożar rafinerii w Czechowicach-Dziedzicach Jeszcze przed wdrożeniem do produkcji masowej Deteor 1000 został po raz pierwszy użyty 26 czerwca 1971 roku podczas gaszenia pożaru rafinerii w Czechowicach-Dziedzicach – jednej z największych katastrof pożarowych w historii PRL, w której w wyniku eksplozji dwóch zbiorników z ropą naftową zginęło 37 osób, a ponad 100 zostało rannych. Wkrótce po katastrofie środek dopuszczono do stosowania w ochronie przeciwpożarowej decyzją Komendy Głównej Straży Pożarnej i rozpoczęto budowę przemysłowej linii produkcyjnej. Wniosek patentowy złożono w Urzędzie Patentowym Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej 25 października 1972 roku.
Dalsze losy Produkcję Deteoru 1000 zakończono w maju 1999 roku. Nazwa marki „Deteor” jest używana do dziś w postaci unowocześnionych receptur, takich jak Deteor ME.
Skład chemiczny Pierwotna receptura zawierała i ich estry siarczanowe, wodę amoniakalną, wodę wodociągową oraz alkohol butylowy. W 1974 roku opatentowana została ulepszona receptura środka pod nazwą Deteor 1000M.
Przypisy
Kategoria:Polskie wynalazki Kategoria:Środki i sprzęt gaśniczy