Obliczanie Luka anionowa jest wartością wyliczoną. Oznacza to, że nie da się jej zmierzyć żadnym specyficznym testem laboratoryjnym, lecz jest wyliczona na podstawie wyników kilku niezależnych testów, mierzących stężenia anionów i kationów.
gdzie: – kationy nieoznaczone – aniony nieoznaczone Stąd można obliczyć, że suma stężeń kationów jest równa sumie stężeń anionów:
Zastosowanie Zmniejszenie wyliczonej w luki anionowej występuje w następujących sytuacjach: zwiększenie stężenia kationów innych niż sód (np. potas, wapń, magnez, paraproteiny) zmniejszenie stężenia anionów innych niż chlorkowe i wodorowęglanowe (np. aniony fosforanowe, białczanowe, siarczanowe, mleczanowe, pirogronianowe) Zwiększona luka anionowa powstaje w sytuacjach odwrotnych to znaczy zmniejszenia liczby odpowiednich kationów lub zwiększenia anionów.
Oznaczanie luki anionowej ma znaczenie przede wszystkim w diagnostyce kwasic nieoddechowych, które dzieli się na: kwasice nieoddechowe z prawidłową luką anionową (kwasice hiperchloremiczne, wywołane głównie utratą zasad) kwasice nieoddechowe ze zwiększoną luką anionową (kwasice normochloremiczne, wywołane obecnością kwasów nielotnych, zmniejszoną resorpcją wodorowęglanów lub zmniejszonym wydalaniem )