Do tych reform należy również zaliczyć założenie Banku Egiptu.
W związku ze wzrastającym handlem niewolnikami i potępianiem tego procederu przez zachodnie mocarstwa, Sa’id wydał dekret zakazujący polowań na niewolników (miało to miejsce głównie w Sudanie). Zobowiązał się również do ograniczenia roli niewolników sudańskich we własnej armii. Jednak handlarze i łowcy, dla których niewolnictwo było możliwością zdobycia majątków, nie przestrzegali zakazu. Na usilną prośbę Napoleona III Sa’id wysłał sudański batalion do Meksyku z rozkazem stłumienia tamtejszego powstania.
Sa’id bezpośrednio opodatkował właścicieli ziemskich, odciążając w ten sposób chłopów. Część gruntów wielkich właścicieli została nawet skonfiskowana. Za rządów Sa’ida ograniczony został wpływ lokalnych możnowładców, wielu Beduinów powróciło do swojego tradycyjnego trybu życia.
Następcą Sa’ida został jego bratanek, Isma’il.
Odznaczenia Order Sławy (Turcja) Order Medżydów I kl. (1853, Turcja) Order Osmana I kl. z bryl. (1862, Turcja) Order Świętego Józefa I kl. (Toskania) Order Legii Honorowej I kl. (1863, Francja) Order Lwa Niderlandzkiego I kl.