Muzyka, która znalazła się na krążku The Waking Hour, była eksperymentalną odmianą elektronicznej muzyki pop, połączonej z mrocznym wokalem Murphy’ego.
Pojawiające się w 1985 ze strony pozostałych członków Bauhausu propozycje reaktywacji zespołu zostały przez Murphy’ego stanowczo odrzucone. W rezultacie utworzyli oni zespół Love and Rockets, a Murphy zaczął nagrywać płyty solowe.
Początkowo na swoich płytach Murphy zaproponował muzykę dość różnorodną, lecz przez to niespójną, od gotyckich kompozycji, przypominających czasy Bauhaus, przez zwykły rock, po lżejszą muzykę pop. Dopiero na Love Hysteria przedstawił bardziej dopracowany materiał. Cały album przepełniony był specyficzną atmosferą tajemniczości i metafizycznej poetyki. W tekstach sięgnął po tematy filozoficzne, a nawet teologiczne. Największą popularnością cieszył się kolejny album, Deep. Muzycznie był on znacznie bardziej dynamiczny od poprzedniego. W późniejszych latach Murphy nie potrafił już osiągnąć tak dobrych rezultatów. Na Holy Smoke i Cascade skierował bardziej się w stronę muzyki pop.