Gdy trenujące załogi zamieniono miejscami Soroki ponownie trafił do ekipy dublerów ale tym razem z Borysem Wołynowem i Gieorgijem Katysem. 12 października 1964 w czasie startu statku kosmicznego Woschod Soroki był dublerem Borisa Jegorowa. Po zakończonej misji Woschoda 1 Sorokin powrócił do poprzedniej pracy. Zajmował się medycyną kosmiczną. Od 1969 kierował jednym z laboratoriów 1. Instytutu Naukowo-Badawczego Centrum Przygotowań Kosmonautów. Uczestniczył we wprowadzeniu do użytku pierwszej radzieckiej wirówki przeciążeniowej CF-7 (ЦФ-7) oraz w opracowywaniu nowych metodyk badań i treningów kosmonautów właśnie na takiej wirówce. Był współautorem kilku prac naukowych, z których część była niejawna.Zmarł 11 stycznia 1976 w wyniku powikłań po ostrym obustronnym zapaleniu płuc. Pochowany został na cmentarzu Leoniach w obwodzie moskiewskim.
Zobacz też alfabetyczna lista kosmonautów grupy i oddziały kosmonautów
Linki zewnętrzne spacefacts.de
Kategoria:Radzieccy kosmonauci Kategoria:Rosyjscy kosmonauci Kategoria:Urodzeni w 1931 Kategoria:Zmarli w 1976