W odwecie za ten atak 31 maja w godzinach rannych Niemcy ostrzelali Almeríę.
Wybuch II wojny światowej zastał go na północnym Atlantyku, około 300 Mm na południe od Grenlandii. Po uzyskaniu zezwolenia 27 września na zwalczanie żeglugi pierwszy statek przechwycił 5 października, którym był brytyjski statek Stonegate (5044 BRT). Zatopił go, a załogę zabrał na pokład. Następnie 9 października zajął amerykański statek z ładunkiem do Wielkiej Brytanii i po obsadzeniu go załogą pryzową odesłano go do Niemiec, do których nigdy nie dotarł, ponieważ na norweskich wodach terytorialnych statek zatrzymała marynarka wojenna i powrócił do właściciela. 14 października zatopił statek norweski Loreny W. Hansen (1918 BRT) z ładunkiem tarcicy do Wielkiej Brytanii został po opuszczeniu przez załogę zatopiony. Następnie okręt powrócił na wody niemieckie i 17 listopada zakończył bojowy rejs w Gdyni.
25 stycznia 1940 okręt przemianowano na „Lützow”, gdyż Adolf Hitler uznał, że ewentualne zatopienie okrętu noszącego nazwę „Deutschland” (niem. Niemcy) może być niekorzystne propagandowo. 9 kwietnia 1940 podczas inwazji na Norwegię „Lützow” został trzykrotnie trafiony pociskami 150 mm baterii nadbrzeżnej.