Także z apokryfów pochodzą informacje o ich życiu.
Jego imię pochodzi z hebr. od wyrazów: Jeho – „Bóg” (Jahwe) oraz jaqim – „podnieść” i oznacza „Bóg wzmocni, pokrzepi, pocieszy, podniesie”.
Kult Relikwie obojga małżonków widziano jeszcze w XII w. w niewielkiej cerkiewce przy sadzawce Betsaida. Obecnie uważa się je za zaginione.
Dzień obchodów Wspomnienie liturgiczne św. Joachima w Kościele katolickim obchodzone jest 26 lipca w Novus Ordo Missae oraz 16 sierpnia (wprowadzony przez papieża Piusa X) w tradycyjnym obrządku łacińskim.
Cerkiew prawosławna wspomina świętego trzykrotnie: 9/22 wrześniapodwójne datowanie 25 lipca/7 sierpnia (zaśnięcie św. Anny) 9/22 grudnia (poczęcie Matki Bożej).
Ikonografia Na ikonach św. Joachim przedstawiany jest jako starszy, brodaty mężczyzna w długim płaszczu. Niekiedy można go spotkać w stroju pasterza z nakryciem głowy podobnym do turbanu. W ikonografii chrześcijańskiej spotykany jest w scenach z życia Bogarodzicy: Narodzenie Matki Bożej (siedzi nieopodal łoża, na którym leży św. Anna, która dopiero co powiła Bogarodzicę) i Wprowadzenie Matki Bożej do Świątyni. Prawosławna tradycja, w przeciwieństwie do zachodniej, rzadko ukazuje sceny spotkania Joachima i Anny u Złotej Bramy czy też przedstawienia Rodziny Matki Bożej.