Bojownicy o Wolność Izraela), które od początku weszły prawie w całości w skład IDF. Pojedyncze odrębne oddziały Lehi walczyły tylko w okolicach Jerozolimy aż do 17 września 1948 roku, kiedy to organizacja została oficjalnie rozwiązana. Jej członkowie ochotniczo wstąpili do izraelskiej armii. Natomiast bataliony Irgunu walczyły jako odrębne formacje w ramach izraelskiej armii aż do 20 września 1948 roku, kiedy to bataliony rozwiązano. Ich członkowie ochotniczo wstąpili do formacji izraelskiej armii. Kampanie i bataliony Palmach zostały rozwiązane rozkazem z dnia 29 października 1948 roku, który wszedł w życie 7 listopada. W ten sposób proces tworzenia i jednoczenia Sił Obronnych Izraela został ukończony w sześć i pół miesiąca.
Zobacz też: I wojna izraelsko-arabska
1949-1956 W tych latach dokonała się reorganizacja SOI, dzięki którym przyjęły one kształt nowoczesnej armii wyposażonej w nowoczesny sprzęt, między innymi rodzimej produkcji pistolet maszynowy Uzi. Sformowano też Jednostkę 101 nad którą dowodzenie powierzono Arielowi Szaronowi, późniejszemu premierowi Izraela. Miała ona za zadanie przeprowadzać ataki odwetowe i prewencyjne, by zwalczyć problem przedostających się na terytorium Izraela terrorystów.