„Wacław” i Stanisław Tylicki ps. „Wojciech”; Polska Gmina Narodowo-Socjalistyczna: Jan Lorentowicz ps. „Zdzisław”, Władysław Ratuld ps. „Bronisław”, Maria Loevy (ps.Maria Szeliga), skupieni wokół pisma „Pobudka” oraz dwóch bezpartyjnych: Bolesław Limanowski ps. „Tadeusz”, Wacław Podwiński ps. „Wiktor”Imionami posługiwano się w czasie Zjazdu z powodów konspiracyjnych patrz: Leon Wasilewski, Dzieje Zjazdu Paryskiego 1892 roku. Przyczynek do historii polskiego ruchu socjalistycznego, Warszawa 1934, s. 15.. W istocie Zjazd nie stanowił zjazdu delegatów partii, ale zebranie osób z różnych formacji politycznych, których celem było utworzenie jednolitej partii socjalistycznej, skupionej wokół socjalistycznego i niepodległościowego programu. Do zjazdu nie przyłączyła się część grupy wydającej pismo „Przegląd Socjalistyczny”, oraz członkowie „grupy socjalno-demokratycznej” z Paryża (Estera Golde, Cezaryna Wojnarowska, Stanisław Grabski, Władysław Grabski, W.Kania, I.Urbach, A.Złotnicki)Grupa ta powstała formalnie w styczniu 1893 r. a rozpadła się w połowie 1893 r. Część wstąpiła do ZZSP, zaś część zasiliła szeregi Socjaldemokracji Królestwa Polskiego. Cyt za: Feliks Tych, Stanisław Grabski, w: „Słownik Biograficzny Działaczy Polskiego Ruchu Robotniczego”, Tom 2, Warszawa 1987, s.