Zjednoczenie Włoch Był jednym z głównych ideologów neogwelfizmu i Risorgimenta. Uważał, że Włochy powinny się zjednoczyć pod władzą papieża, o czym pisał w swojej książce O moralnym i politycznym prymacie Włochów (Del primato morale e civile degli Italiani, 1843). Uzyskała ona dużą popularność dzięki temu, że wzbudzała dumę narodową Włochów.
Filozofia W filozofii był jednym z głównych przedstawicieli ontologizmu: chrześcijańskiego nurtu filozoficznego wyrastającego z okazjonalizmu Nicolasa Malebranche'a. Zgodnie z nim działania i poznanie biorą swoje źródło w bycie absolutnym, który był utożsamiany z chrześcijańskim Bogiem.
Gioberti krytykował psychologizm i eklektyzm Victora Cousina i ontologizm Antonio Rosminiego. W swojej wersji ontologizmu rozwinął szeroko problematykę etyczną i filozoficznopolityczną. Jego pobyt w Brukseli zaowocował zainteresowaniem jego ideami na Uniwersytecie w Lowanium i myślą ontologiczną Gérarda Ubaghsa.
W 1861 Kongregacja Świętego Oficjum oficjalnie potępiła doktrynę ontologizmu, a w szczególności tezy głoszone przez Giobertiego. W 1849 na Indeksie ksiąg zakazanych umieszczono jego wszystkie dzieła.