Po odbyciu studiów w Berlinie otrzymał skierowanie do Seminarium Nauczycielskiego w Grudziądzu. Regencja w Kwidzynie zablokowała jednak skierowanie twierdząc, że ojciec i dziadek Moczyńskiego byli powstańcami, zaś jego żona Maria Goebel nie znała dobrze języka niemieckiego. Ostatecznie Moczyński podjął się pracy w Szczecinie.

W II Rzeczypospolitej Po I wojnie światowej przyjechał do Polski. W latach 1919–1922 roku pracował w Państwowym Seminarium Nauczycielskim w Rogoźnie. Wówczas skomponował m.in: „Pieśń żołnierską”, „Koncert Jankiela”. W 1922 roku przeprowadził się do Torunia. Tam został wicedyrektorem Konserwatorium Muzycznego. W latach 1928–1939 był dyrektorem chóru „Dzwon”. Pracował w Polskim Radiu Pomorza i Kujaw, był dyrygentem chóru „Cecylia”, organistą w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, współpracował z Konfraternią Artystów w Toruniu.